Bir şeyler parçalanır gider koparı verilir içinizden...Unuttum sanırsınız an ve an hatırlarsınız...Başınızı elinizin arasına alıp acemi bir hemşirenin yaralarını sarmaya çalıştığı  gibi yaralarınızı savmaya çalışırsınız...Kokusunu özlersiniz ,sarılışını özlersiniz yokluğunu bir türlü kabullenmek istemez yüreğiniz...Gerçekleri kabullenmek ebedi ayrılıklarda normale oranla daha zordur çünkü insan kaybedince ölümüne, bir daha istese de o sıcak teni bulamazmış...Şimdi koca bir yürekte bana giderken bıraktığın miniğim ile seni yüreğimde yaşatmaya çalışıyorum.ona seni anlatıyorum,şarkılar öğretiyorum...